Przydomowe oczyszczalnie ścieków

Przydomowe oczyszczalnie ścieków są zespołami urządzeń, które służą do neutralizacji ścieków-odpadów, wytwarzanych w gospodarstwach domowych lub w każdym innym obiekcie budowlanym. Niezbędny dla efektywnego działania każdego systemu jest prawidłowy montaż elementów składowych: osadnika gnilnego, studni chłonnej, tuneli, pakietów, przepompowni, separatorów tłuszczu itp. W wyniku zachodzących w oczyszczalni procesów, związanych z rozkładem tlenowym i beztlenowym, większość ścieków przyjmuje postać wody o drugiej klasie czystości - działanie takie umożliwia odprowadzenie jej do gruntu lub pobliskich wód powierzchniowych. W przypadku frakcji, które nie uległy całkowitemu rozkładowi, konieczne jest ich okresowe usuwanie ze zbiorników na szambo lub separatorów tłuszczu, a następnie dostarczanie ich do zbiorczych systemów oczyszczania. Końcowym etapem procesu jest neutralizowanie odpadów. Prawidłowa eksploatacja przydomowej oczyszczalni ścieków wymaga umiejętnego przeprowadzania takich czynności, jak okresowa kontrola składu odpływu, określenia indeksu osadu czynnego, a także właściwej regulacji natlenienia i uzupełniania kultur mikroorganizmów. Zaleca się także regularne usuwanie osadu i kożucha z osadnika. Odpowiedni dobór przydomowych oczyszczalni ścieków, a także wchodzących w skład każdego mechanizmu zbiorników na szambo, separatorów tłuszczu lub przepompowni, jest gwarantem taniej eksploatacji.

Metody neutralizacji ścieków:

- mechaniczna, będąca pierwszym i jednocześnie niezbędnym etapem oczyszczania odpadów oraz wody. Technika ta polega na usunięciu zanieczyszczeń poprzez zatrzymaniu ich na kratach lub sitach, a także sedymentacji w piaskownikach, osadnikach i odtłuszczaczach. Metoda mechaniczna umożliwia zredukowanie ok. 60%-70% zawiesin oraz osiągniecie maksymalnego poziomu wskaźnika BZT5 równego 20%.

- biologiczne oczyszczanie ścieków ma na celu wyeliminowanie z odpadów naturalnie rozkładanych zanieczyszczeń. Organiczny rozkład odpadów oparty jest na wykorzystaniu techniki osadu czynnego, bazującej na populacjach mikroorganizmów, znajdujących się w toni ścieków. Możliwe jest także zastosowanie techniki złóż biologicznych, dotyczącej mikroorganizmów tworzących utwardzoną biomasę. Odpady organiczne stanowią pokarm dla mikroorganizmów, dzięki czemu powodują przyrost biomasy bakteryjnej. Pozostała ilość rozłożonych ścieków uwalniana jest w postaci dwutlenku węgla i wody - zjawisko takie można zaobserwować przypadku procesów tlenowych. W wyniku rozkładu materii organicznej w warunkach beztlenowych, powstaje dwutlenek węgla oraz metan. Konieczne jest oddzielenie nadmiaru masy, powstałej w wyniku rozkładu odpadów zawartych w ściekach od zanieczyszczeń, znajdujących się w osadnikach wtórnych. W zależności od warunków, w których przeprowadzane jest technologiczne oczyszczanie odpadów, wyróżnia się procesy:

1.biologicznego utleniania i nitryfikacji - dotyczy warunków tlenowych

2.denitryfikacji - zachodzą w w warunkach anoksycznych (beztlenowych)

- chemiczne, które pełnią funkcje wspomagania mechanicznego oczyszczania ścieków - jest to możliwe dzięki działaniu koagulantów. W wyniku mieszania zanieczyszczeń z roztworem koagulantów powstają kłaczki wodorotlenku glinu lub żelaza. Związki te absorbują odpady zawarte w ściekach i wpływają na przyśpieszenie procesu sedymentacji zawiesin w osadniku. Techniki chemiczne wykorzystywane są głównie w przypadku zanieczyszczeń przemysłowych. Oczyszczanie za pomocą opisywanej metody nie powoduje biologicznego rozkładu substancji - następuje natomiast koagulacja, sorpcja i chlorowanie. Ostatni z wymienionych procesów ma na celu unieszkodliwienie bakterii chorobotwórczych oraz wyeliminowanie przykrego zapachu woni ścieków.